Çok geç olmadan bir şeyleri yoluna sokmak, ilişkileri iyileştirmek ve kıymet bilmek mümkün.
Her ne kadar bizi öfkelendiren ve hiç anlaşılmadığımızı düşündürücü olaylar yaşatsa da bize insanlar, hayatımıza farklı bir anlam katar yaşanan herşey!
Hep kaybedince anlar ya insan bazı şeylerin değerini. Sonra da özleme yada pişmanlığa dönüşebilir. İşte o zaman keşke deriz. Keşke….
Ve her şeye rağmen güzel anıları hatırlamak ister insan, içindeki nefret ve öfkeyi kurutabilirse anıların hepsini gülümseyerek hatırlamak da mümkün!
İnsan hiçbir şeyi hissetmeden yapamaz, önce yüreğe düşer, sonra dışa vururuz birşekilde. Hissetmek istemektir, kötüyü de iyiyi de, istemeden hiç birşey yapamayız. Yine de her insanın yüreğinde iyilik vardır mutlaka, çok geç olmadan bunu çıkarabilirsek, belki böylece daha az üzüntü duyarız kaybettiklerimiz için yada üzüntümüzü çok çabuk unuturuz, bunu da bağışlayarak başarabiliriz. Bağışlamak yeni sevinçleri biranda kucaklamak demektir ve insana da kendini iyi hissettirir! Bağışlamak zordur, zaman alır, değişim gerektirir, ama bi yerden başlamak gerek, yoksa çok geç olabilir!
Bazıları değişmez, gerçekten, ömür boyu değişmez, kötüyse kötüdür, uslanmaz, onu öyle kabullenmek gerekir, hiç birşey fayda etmez ona. Sevemezsiniz, öfke duyarsınız, ama zamanla acırsınız, çünkü sevilecek bir tarafı yoktur, bunun için de aslında hiç bir şeyi yoktur! Hiç birşeyi olmayan bir insan manevi zenginliklerden yoksun insandır, böyle bir insana da nefret duyulabilir mi? Sanmıyorum. Ben duyamam, çünkü zaten acınacak durumda olan bir kişidir O!
İnsan kendi sahip olduğu güçlerin farkına varırsa o zaman içindeki zehirleri akıtabilir, o zaman aklını da kalbini de kimseye zarar vermeyecek şekilde kullanarak kazanabilir!
Bunun için de zaman en iyi öğretmen hepimiz için. Hiç bir şey üzerinden bir miktar zaman geçmeden çözülmüyor!
Geç olmadan çözebilmemiz için o kadar çok yardımcı var ki etrafımızda aslında, kötü de bir yardımcı iyi gibi, ama görebildiğiniz sürece etkili!
Gönderen:ozge candemir