Avcý Sultan Mehmet bir gün adamlarýyla beraber akþama kadar bir keklik bile vuramaz. Bunun sebebini de, sabahleyin gördüðü bir derviþin uðursuzluðuna baðlar. Sokaklara seslenir. Saraydan çýkarken, þu þu tipte, sivri külahlý, sýrtý kambur birinin önünden geçtiðini ve hemen bu adamý bulmalarý emrini verir.

Tarife göre Bektaþi babalarýndan ayyaþ Hamza Baba'yý yaka paça huzura getirirler.

Sultan: "Bre uðursuz, nabekâr!.. Bugün sabahleyin karþýma çýktýn. Bu yüzden akþama kadar bir ava rastlayamadým. Bu ne uðursuzluktur, vurun kellesini."

Baba bakar ki kelle elden gidiyor. Son bir dileðini açýklamak için söz alýr:

"A devletlum, siz beni gördünüz bir keklik vuramadýnýz. Ama insaf ediniz, benim de bugün ilk gördüðüm sizdiniz ve kellemi kaybediyorum söyleyin uðursuzluk hangimizde?"